مولف: 

۱. علی لفظی قاضی

 

 

anbarh-dadh.doc [220 کیلوبایت] ( تعداد دانلود: 269)
دانلود کامل مقاله

استفاده از مطالب بدون ذکر نام نویسنده و دخل و تصرف در آن پیگرد قانونی دارد!

 

 

 

 

 

مقدمه

انباره های داده پایه گذار فن آوری لازم برای ساخت و بهره برداری از برنامه های هوشمندی هستند که بعضا در برخی فیلم های تخیلی با آنها آشنا شده ایم. برنامه هایی که اطلاعات را برای صاحبان خود جمع آوری نموده و پس از تجزیه و تحلیل با آنها به مشاوره می پردازند.[1]

 

 

تاريخچه: Datawarehouse

"بعد از رشد استفاده از TPS ها به عنوان سيستمهاي پرداش تراکنش در بخش هاي عملياتي سازمان، نياز جدي به سيستمهاي اطلاعاتي که بتوانند عمليات گزارش گيري را علي الخصوص در رده گزارشهاي مديريتي ساماندهي کنند احساس مي شد. علي الخصوص بوجود آمدن جزاير فنآوري، سيستمهايي که به صورت جد از هم فعاليت مي کرد و امکان تهيه گزارشات ترکيبي از اطلاعات سيستمهاي مختلف و انجام پرس و جو ها را مشکل و يا غير ممکن مي نمود. بنابراين حرکت به سمت سيستمهاي اطلاعات مديريت (Management Information System) و بويژه سيستمهاي گزارشگيري مديريتي (MRS:Management Reporting System) آغاز شد. اما مشکل آنجا بود که اين سيستمها به شدت به TPS ها وابسته بودند و داده هاشان اغلب يکي بود. اين باعث مي شد که تغيير يکي باعث انتشار تغييرات در همه سيستمها شود. از سوي ديگر ساختار داده اي مشابه، امکان تهيه گزارشات زماني و موضوعي را مشکل مي ساخت. اين شد که مدل جديدي از تفکر به نام انباره داده ها ايجاد شد."[2]

 

تعريف: Datawarehouse

- تعريف Ralhp Kimball از انباره داده : يک DW نسخه اي از داده هاي تراکنشي است که به صورت اختصاصي براي پرس و جو ها و گزارش گيري ،سازمان دهي شده است.

A data warehouse is a copy of transaction data specifically structured for querying and reporting.

گرچند به اين تعريف دو ايراد وارد است:که اولاً گاهي داده هايي که در يک DW ذخيره مي شوند ،غيرتراکنشي هستند . اگرچه معمولاً 95 تا 99 درصد داده ها تراکنشي هستند . ثانياً خروجي اصلي سيستم هاي DW ، ليست گيري هاي فهرست وار (queries) در حجم کم و يا گزارش هاي اداري در حجم زياد هستند.

- تكنولوژي انبار داده‌ها شامل مجموعه‌ای مفاهيم و ابزارهای جديدی است كه با فراهم آوردن اطلاعات به پشتيباني از تصميم گیری می پردازد . دليل اصلي ساخت انبار داده ها، بهبود كيفيت اطلاعات در سازمان است. در واقع داده‌ها از درون سازمان و از منابع داخلي و خارجي تهيه مي‌شوند و به اشكال گوناگون از داده‌های ساختاریافته گرفته تا داده‌های بدون ساختارمانند فايل‌هاي متني يا چند رسانه‌ای، در مخزني مجتمع مي‌شوند. انبار داده‌ها يا DWH این مخزن داده‌هاست كه به صورتي قابل درك در دسترس كاربران نهايي كسب و كار قرار مي‌گيرد.

- اگر تعاريف زير برقرار باشد:

داده : حقيقت قابل مشاهده ، فايل ضبط

اطلاع : مجموعه سازماندهي شده از حقيقت ها ؛ داده هاي با ارتباط و هدف

سيستم عملياتي : محيطي از داده ها و برنامه هاي لازم براي ادامه فعاليتهاي يک سازمان

انبار داده ي اطلاعاتي :مجموعه اي از داده و برنامه ها، براي "تحليل " و "تصميم گيري "، جدا از سيستم عملياتي يک انباره داده(DW) معماري جداگانه اي است براي نگهداري داه هاي حساس تاريخي که اين داده ها از انبار داده هاي عملياتي به دست آمده اند و به صورتي قابل درک براي عمليات تحليل سازمان درآمده اند.

- يک تعريف از W.H.INMON 

يک DW مجموعه اي از اطلاعات يکپارچه که داراي قابليت آناليز کردن و استخراج داده ها (query)ميباشد

"repository of integrated information, available for querying and analysis "

بعضي از خصوصيات Data warehouse ها از اين قرارند :

•يکپارچه بودن

•متغير با زمان

•غير فرار

•موضوع گرا (Subject-oriented)[3]

 

دلايل استفاده از DW ها :

- تهيه گزارشات (Reports) و انجام پرس و جو هايي (Query) که نياز به عمليات ورودي/خروجي (IO) بسياري هستند: از اهداف سيستمهاي پردازش تراکنش (TPS:Transaction Processing System) آن است که گزارشات مورد نياز بخش هاي عملياتي و مديريتي را توليد کنند. تهيه اين گزارشات معمولا سخت و باحجم زياد IO همراه است و باعث کند شدن خود سيستمها مي گردد. بنابراين شرکت هاي تجاري به دنبال راهي هستند تا در کمترين زمان و با کمترين هزينه به سيستم هايي دست يابند که زمان پردازش تراکنش ها در آن ها قابل قبول باشد . بهترين راهکار استفاده از DW هايي بود که از منابع IO مجزايي براي گزارش گيري و انجام پرس و جو استفاده مي کردند.

- استفاده از مدل هاي داده اي و يا تکنولوژي هاي سرور به منظور بالا بردن سرعت عمليات گزارش گيري و پرس و جو ها که سيستم هاي عادي پردازش تراکنش ها(TPS) براي آن ها مناسب نيست.

- ايجاد محيطي براي براي تسهيل و آسان نمودن به دست آوردن گزارش ها و پرس و جو ها و يا ايجاد وسيله اي براي سرعت بخشيدن به عمليات گزارش گيري: اغلب مي توان DW اي ساخت که کاربراني باسطح آگاهي کمتر بتوانند گزارش ها و پرس و جوهاي ساده اي را تهيه کنند . 

- براي ايجاد انباري از داده هاي تصفيه شده ي سيستم هاي پردازش تراکنش ها (TPS)که مي توانند به طور پيوسته گزارش از آن تهيه نمود. اين انبار الزاماً احتياجي به ثابت بودت TPS ها ندارد :DW ها اين امکان را به شما مي دهند که داده ها را بدون تغيير دادن سيستم هاي پردازش تراکنش ها ،تصفيه کنند. (clean up) توجه کنيد که در برخي از پياده سازي ها ، DW ها به گونه اي هستند که در آن ها امکان يافتن اصلاحات انجام شده بر روي داده هاي DW و فرستادن feedback به TPS ها براي اعلام اين تغييرات ، وجود دارد. گاهي اوقات اين گونه رفتار کردن با تغييرات داده ها بامعناتر از اين است که تغييرات را به طور مستقيم بر روي خود TPS ها اعمال کنيم .

- براي آن که بر اساس قواعد ، گزارش گيري و پژوهش را بر روي داده هايي که از چندين TPS مختلف مي آيند و يا از يک منبع داده اي خارجي مي آيند، يا اينکه داده هايي هستند که تنها براي گزارش گيري و انجام تحقيقات بايد ذخيره شوند ، تسهيل بخشيم:براي مدت زمان مديدي ، شرکت هايي که نياز به گزارش هايي بر پايه ي داده هاي چندين TPS مختلف ، داشتند ؛ مجبور بودند داده هاي هر TPS را بيرون کشيده ، سپس آن ها را مرتب نموده و در هم ادغام نمايند تا به داده ي چکيده اي برسند که مناسب گزارش گيري است .در بسياري از موارد اين روش مناسب است.اما در شرکت هايي که با حجم عظيمي از داده هايي مواجه هستند که مرتباً نياز به مرتب سازي و ادغام دارند ؛ در صورتي که نياز به گزارش گيري از داده هاي تصفيه شده ي TPS ها داشته باشيم ؛ DW ها کارايي بيشتري دارند.

-براي ايجاد مخزني از داده هاي TPS ها ، که شامل داده هاي يک بازه ي زماني بسيار طولاني هستند وبه همين دليل کارايي کنترل آن ها توسط خود TPS پايين مي آيد . :داده هاي قديمي تر غالباً از يک TPS خالي مي شوند تا زمان پاسخ مورد انتظار دراين سيستم ها ، به راحتي کنترل شود .براي انجام تحقيقات و گزارش ها ممکن است داده هاي قديمي و داده هاي جاري مورد نياز باشند که در اين موارد استفاده از DW به علت مهم نبودن زمان انتظار براي پاسخ ، موثر خواهد بود.

 

روش کار:

در DW فرايندي داريم به نام ETL: Extract, Transform,Load که در طي آن داده ها از سيستمهاي پرادزش تراکنش استخراج مي شود (E) تغيير فرمت هاي لازم در آن صورت مي گيرد (T) و سپس در قالب داده اي جديد مناسب براي گزارشگيري آماده مي شود (L) پس از آن از طريق داده کاوي (Data Mining ) و مکانيزم هايي مانند OLAP پرس و جو ها ايجاد و گزارشات مورد نياز تهيه مي شود.[4]

 

مركز داده چيست؟

مركز داده يك انباره مركزي است كه (چه به صورت فيزيكي و چه به صورت مجازي) براي ذخيره سازي،مديريت،توزيع داده ها و اطلاعات طبقه بندي شده حول انواع دانش يا وابسته به يك تجارت خاص به كار مي رود. براي مثال NCDC يك مركز داده ي عمومي است كه بزرگترين آرشيو جهاني اطلاعات آب و هواي دنيا به شمار مي رود. يك مركز داده ي خصوصي ممكن است درون يك سازمان قرار گرفته باشد يا به صورت يك عضو مجزا در خارج از آن قرار بگيرد. به گفته خانم Carrie Higbie مدير بازاريابي بخش كاربردهاي شبكه ي جهاني در شركت سايمون،هر سازماني يك مركز داده دارد،اگر چه شايد به آن اتاق سرور گفته شود يا حتي تنها يك كامپيوتر باشد كه در جايي از سازمان مخفي است. در برخي مواقع نيز مركز داده ممكن است مترادف با يك مركز عمليات شبكه (NOC ) در نظر گرفته شود. مكاني محافظت شده شامل يك سيستم خود مختار كه دائما” در حال مراقبت و ثبت رفتار سرور ،ترافيك وب و كارايي شبكه است. شركت سايمون در مقاله اي آورده است: اسم مركز داده معاني مختلفي را در اذهان افراد مختلف تداعي مي كند. بعضي افراد فكر مي كنند مركز داده مكاني براي قرارگيري سرورها است در حالي كه برخي افراد تصوري كاملا” متفاوت تر از يك مركز داده دارند. شايد در زماني اين يك تصور صحيح بود اما اكنون مراكز داده چيزي بيش از يك مكان امن براي سرويس دهنده هستند. امروزه با پيشرفت تكنولوژي و نحوه تعاملات جديد مبتني بر اطلاعات و تجمع اطلاعات،اين مفهوم تغيير كرده و به مكاني براي ذخيره سازي اطلاعات يك سازمان تبديل شده است كه براي عملكرد صحيح يك سازمان ضروري هستند و عدم وجود اين اطلاعات حياتي به معناي نابودي سازمان است. برطبق آخرين تحقيقات موسسه Infonetics روي بازار مراكز داده ي آمريكايي شمالي،انتظار مي رود خدمات و محصولات مراكز داده با افزايش 47 درصدي از مبلغ 6/10 ميليارد دلار در سال 2003 به مبلغ 6/15 ميليارد دلار در سال 2007 برسند. مركز داده مي تواند تا 50 در صد هزينه هاي فناوري اطلاعات يك سازمان را در بر بگيرد. كاربردهايي چون ERP ، e-commerce ،SCM ، CAD\CAM ،rich media ،B2B ،B2C و ... جزو اهم فعاليت هاي يك سازمان با زير ساخت IT است. مراكز داده به طور ساده به دو مقوله تفكيك مي شوند: - مراكز داده ي سازماني CDC – مراكز داده ي اينترنتي IDC ، CDC ها اطلاعاتي را كه مربوط به شركت ها است نگهداري و راهبري مي كنند در حالي كه IDC ها توسط ISP6 ها به عنوان محلي براي قرارگيري وب سايت ها يا سرويس هاي اينترنتي مانند e-mail ، FTP و ... مورد استفاده قرار مي گيرند. براي تعريف كميته ي علمي همايش نقش مركز داده در توسعه ي فناوري ارتباطات و اطلاعات كشور مركز داده مكاني است: الف) با امنيت فيزيكي و الكترونيكي بالا،برخوردار از پهناي باند ارتباطي وسيع،متصل به شبكه هاي رايانه اي ملي يا جهاني ،با خدمات تمام وقت و در دسترس. ب) كه شامل انواع تجهيزات سخت افزاري (رايانه ها ،سوئيچ ها،مودم ها و ... ) و نرم افزاري ( پايگاه هاي داده،سرورها ،سيستم عامل و ...) پيشرفته بوده و از پشتيباني و نگهداري حرفه اي و تمام وقت برخوردار است و ج) به پشتيباني و ارايه خدمات مرتبط با اطلاعات و داده از قبيل خدمات ذخيره، نگهداري و بازيابي داده،خدمات ERP ،ميزباني خدمات اينترنتي ،ميزباني ارايه ي خدمات كاربردي (ASP )،ميزباني برون سپاري خدمات (Out-sourcing )، خدمات شبكه ي اختصاصي مجازي (VPN ) و غيره براي شركت هاي خصوصي يا دولتي مي پردازد. رويكرد مركز داده سه دوره ي تاريخي راپشت سر گذاشته است،مرحله ي مراكز داده ي متمركز كه با پيدايش رايانه هاي بزرگ اوليه آغاز شد،مرحله ي مراكز داده ي توزيع شده كه در دهه 80 ميلادي و با پيدايش رايانه هاي شخصي شروع شد و مرحله ي تمركز مجدد كه اواخر دهه ي 90 و با توسعه ي شبكه هاي رايانه اي و اينترنت آغاز گرديد. برخي از تعاريف زير مربوط به دوران اول يا دوم هستند. تعريف جمعبندي فوق،مركز داده را در شرايط جاري و در دوره ي سوم توصيف مي كند.

يك انباره داده جمع‌آوري و مركزيت دادن به اين داده‌ها را چه از يك منبع يا چندين منبع در يك مكان واحد برعهده دارد. تجمع اين داده‌ها در يك مكان متمركز امكان تحليل و بررسي آنها را براي يك كمپاني ساده‌تر كرده و شرايط مناسبي جهت يك تصميم‌گيري هوشمندانه براي يك تجارت بزرگ فراهم مي‌كند.

تعداد زيادي از شرکت ها از منافع انباره داده براي جمع‌آوري اطلاعاتي كه توسط پايگاههاي داده‌اي مبتني بر سيستمهاي پردازش لحظه اي تراکنشها ( OLTP ) يا ديگر برنامه‌ها توليد شده‌اند، استفاده مي‌كنند. مقياس‌پذيري كه از كنار هم قرار دادن اين انباره‌هاي اطلاعات در يك مرکز داده به وجود مي‌آيد بسيار قابل توجه و جذاب است . نياز مبرم انباره‌هاي داده به فضاي ذخيره‌سازي و قدرت پردازشي بالا، دقيقاً مقوله‌هايي هستند كه يك مرکز داده مي‌تواند در اختيار شركتها و با هزينه پايين‌تر قرار دهد.

 

تعاريف مختلف مركز داده

1- به مراكزي مانند مركز پردازش كارت اعتباري بانك كه مكاني براي پردازش داده هاي الكترونيكي است مركز داده اطلاق مي شود.

2- مركز داده انباره ي متمركزي براي ذخيره،مديريت و توزيع داده و اطلاعاتي است كه اين داده ها به حيطه ي مشخصي از دانش يا كاربرد تعلق دارند. مركز داده ممكن است داراي يك مركز عمليات شبكه ( NOC ) باشد كه دسترسي محدود و كنترل شده اي دارد و شامل سيستم هاي خودكار مراقبت از فعاليت هاي سرور،ترافيك وب و عملكرد شبكه بوده و كوچكترين اختلال را به مهندسين گزارش مي كند و آن ها مشكلات احتمالي را قبل از وقوع مهار مي كنند.

3- مجموعه اي ا زتجهيزات متمركز شده

4- محلي براي نگهداري يك يا چند محيط توليد و فرآوري (از قبيل كامپيوترهاي سرور،تجهيزات اتصال شبكه،پايگاه هاي داده و كاربردها) كه توسط يك سازمان براي انجام پردازش هاي داده هاي كاربران آن سازمان به كار مي رود. 

5- مركز داده مجتمعي براي نگهداري سيستم هاي كامپيوتري حياتي (ماموريت گرا) و اجزاي مرتبط آن است. اين مراكز معمولا” داراي كنترل هاي محيطي (تنظيم هوا،جلوگيري از آتش سوزي و غيره) ، تداركات برق پشتيبان و امنيت بالا مي باشند. خدمات اينترنتي و ميزباني وب معمولا” محل حضور و ارايه ي خدمات وب خود را در مراكز داده قرار مي دهند.

6-مجموعه اي از ابزارهاي فوق امن و مقاوم در برابر خرابي كه تجهيزات مشتري در آن قرار ميگيرد و به شبكه هاي ارتباطي متصل است. اين ابزارها شامل سرورهاي وب،سوئيچ ها،مسيرياب ها و مودم ها است. مركز داده از سايت هاي وب شركت ها پشتيباني مي كند و محلي براي ISP ها، ASP ها، شركت هاي ميزباني وب و ارايه كنندگان خدمات DSL است.

7- محل فيزيكي سيستم هاي رايانه اي بزرگ و پايگاه هاي داده

8- مركز خدمات اينترنت كه معمولا”‌توسط شخص ثالث ارايه مي شود،شامل تجهيزات مرتبط با اينترنت براي استفاده ي سازمان ها و تشكيلات اقتصادي ،ISP ها ،ASP ها ، شركت هاي تجارت الكترونيك و ساير شركت ها است. مركز خدمات اينترنت معمولا” مكان برون سپاري،سرورها،ميزباني خدمات ، شبكه ي اختصاصي مجازي و ساير شبكه ها بوده و انواع خدمات انتقال اطلاعات را ارايه مي كند.

9- مركز داده بخشي از سازمان يا شركت است كه شامل سيستم هاي رايانه اي و تجهيزات مرتبط مي باشد. ورود داده ها و برنامه نويسي سازمان هم ممكن است در اين محل انجام شود. همچنين يك مركز كنترل،بر كارها نظارت مي كند.

10- يا ساختمان امن و محافظت شده كه شامل انواع رايانه ها،سرورها،مسيرياب ها،شبكه،سوئيچ ها و تجهيزات و تخصص هاي لازم براي پشتيباني از انبوه اطلاعات معتبر كه قابل دسترسي توسط كاربران گوناگون در اقصي نقاط جهان باشد.

 

 

 

مركز داده به عنوان انباره ي داده ( Data ware house )

امروزه ابزارهايي كه به كار مي بريم مقادير زيادي اطلاعات و داده توليد مي كنند. پراكندگي اين داده ها باعث مي شود كه شركت هايي كه اين داده ها را توليد كرده اند به سختي بتوانند آن ها را مديريت كرده و از منافع آن بهره مند شوند. يك انباره داده جمع آوري و مركزيت دادن به اين داده ها را چه از يك منبع يا چندين منبع در يك مكان واحد برعهده دارد. تجمع اين داده ها در يك مكان متمركز امكان تحليل و بررسي آن ها را براي يك كمپاني ساده تر كرده و شرايط مناسبي جهت يك تصميم گيري هوشمندانه براي يك تجارت بزرگ فراهم مي كند. تعداد زيادي از شركت ها از منافع انباره داده براي جمع آوري اطلاعاتي كه توسط پايگاههاي داده اي مبتني بر سيستم هاي پردازش لحظه اي تراكنش ها (OLTP ) يا ديگر برنامه ها توليد شده اند،استفاده مي كنند. مقياس پذيري كه از كنار هم قرار دادن اين انباره هاي اطلاعات در يك مركز داده به وجود مي آيد بسيار قابل توجه و جذاب است. نياز مبرم انباره هاي داده به فضاي ذخيره سازي و قدرت پردازشي بالا،دقيقا” مقوله هايي هستند كه يك مركز داده مي تواند در اختيار شركت ها و با هزينه پايين تر قرار دهد.

 

 

مركز داده به عنوان LOB

سازمان ها در هر اندازه اي و در هر زمينه اي در يك مقوله اشتراك دارند: همه آنها نياز دارند كه پروسه هاي تجاري روزمره و معمول را به صورت خودكار در آورند. كارهايي مثل ورود درخواست ها، پرداخت ها، بدهي ها، توليد و پردازش ها اطلاعات،خروج درخواست ها،كارها و ... LOB8 ها در دو مقوله قابل تفكيك هستند يا عمودي و يا افقي هستند. LOB هاي عمودي آن هايي هستند كه در مقوله تجارت،ERP9 ،CRM10 ،انبار داده ها و مديريت دانش مي گنجند. توضيح هر كدام از اين لغات نياز به مقاله اي بسيار مفصل تر دارد. اما افقي ها آن هايي هستند كه در بخش سرويس دهي مانند سرويس هاي اقتصادي، خريد و فروش ،پزشكي و ... فعالند. بديهي است كه ماهيت حياتي اطلاعاتي كه دراين زمينه روي مركز داده ذخيره مي شود نياز مبرمي به فعاليت بي وفقه و تمام وقت وجود دارد،اتخاذ راه حل امنيتي بالا براي اطمينان از محافظت داده ها در مقابل حوادث ناخواسته و همچنين استفاده از پرسنل و متخصصين كاملا” مجرب را الزامي مي سازد.

مركز داده به عنوان مركز گواهي هويت

در دنياي امروز امنيت به عنوان يكي از مهمترين مسائل خصوصا” در بحث تجارت الكترونيك مطرح است. در اين ميان مقبول ترين روش يعني امضاي ديجيتالي بهعنوان راه حلي عموميت يافته و مطمئن،نياز به مراكز صدور گواهينامه هاي ديجيتالي را ضروري مي سازد. احراز هويت در تجارت الكترونيكي و يا سايز تعاولات الكترونيكي در سراسر دنيا توسط امضاي ديجيتالي انجام مي شود. يكي از مهمترين مراكز نگهداري گواهينامه هاي ديجيتالي،شركت Verisign در آمريكا است. از آن جايي كه ايران جزو ليست سياه قرار دارد،امكان گرفتن مجوز و نمايندگي گواهينامه هاي ديجيتالي غير ممكن است. از سوي ديگر وجود چنين مركزي به عنوان پايه و اساس تجارت الكتونيك براي نگهداري گواهينامه هاي ديجيتالي در كشور امري مهم است. خصوصا” به دليل آنكه مركز داده ماهيتا” امن طراحي مي شود،اين مركز يك گزينه مثبت براي كانديد شدن به عنوان يك مركز نگهداري گواهينامه هاي ديجيتالي است.

 

مراكز اطلاعات(Data Center) در امريكا

 

دولت امريكا به منظور ارتقاي ضريب ايمني مراكز اطلاعاتي خود بانك‌هاي اطلاعاتي و كارگزاران شبكه ( Servers ) خود را در مكان‌هاي با ا منيت بالا نگهداري مي‌كند. بعضي از اين اماكن محوطه‌هاي وسيعي در اعماق كوههاي راكي، در نقاط پنهاني از اعماق صحرا ها ي نوادا وآريزونا، در زير يخچال‌هاي آلاسكا و در اعماق اقيانوس‌ها مي‌باشند.

اين نقاط با شديدترين تدابير امنيتي حفاظت مي‌شو ند از طرف ديگر پيش‌بيني‌هاي ايمني تهديدات فيزيكي ، از جمله آتش سوزي و بلاياي طبيعي را به حداقل رسانده است. تجهيزات حفاظتي ، امكان دستبرد و يا آسيب هوشمندانه فيزيكي را كاهش داده است. در اين اماكن خطوط متعدد فيبرنوري با پهناي باند بالا بالاترين سرعت انتقال داده و اطلاعات را تأمين مي‌كنند. تجهيزات پرسرعت مانند سوپر كامپيوترها ( Main Frame ) و پردازنده‌هاي بسيار سريع و موازي بالاترين سرعت دسترسي را در اختيار مي‌گذارند. سيستم‌هاي پيشرفتة تنظيم دما و حرارت، تنظيم رطوبت و كنترل تركيبات هواي محيط بهينه‌ترين شرايط را براي كار تجهيزات مهيا مي‌ سازند و تجهيزات مانيتورينگ دقيق، لحظه به لحظه وضعيت‌هاي مختلف را كنترل و بازنگري مي‌كنند. بناهاي مستحكم در اعماق زمين نه تنها توان تحمل شديدترين زلزله‌ها را دارند، بلكه در مقابل قويترين بمب‌هاي هسته‌اي موجود آسيبي نمي‌بينند. سيستم‌هاي پشتيبان، از اطلاعات در فواصل زماني مشخص بر طبق آخرين تكنيك‌هاي موجود نسخه‌هاي پشتيبان تهيه مي‌كنند. ژنراتورها و مولد هاي قوي برق( UPS )، آمادة تأمين نيروي برق لازم در صورت بروز اختلال مي‌باشند و پوشش‌هاي مخصوص، تجهيزات را از تهديد امواج مختلف از قبيل امواج ماكروويو و يا ميدان‌هاي الكترومغناطيسي خارج ي يا توليد شده از خود تجهيزات محافظت مي‌كنند.

به هر يك از اين مراكز، مركز داده‌اي ( Data Center ) گفته مي‌شود. در كنار هر مركز داده‌اي دو مــــركـــز ديـــگـــر آمـــادة انجام عمليــات مي‌باشنــــد. يــكـــي مركز بازيافت اطلاعات آسيب ديده ( Disaster Recovery center ) است كه فعاليت‌هاي آنها در قالب كلي بازيافت داده ( Data Recovery ) مي‌گنجد كه خود مقولة بسيار مهمي است كه از ضروري‌ترين نيازهاي هر ارگان و تشكل مرتبط با اطلاعات مي‌باشد. 

مركز دوم مركز كنترل و فرمان است كه مديريت انساني مركز داده‌اي را به عهده دارد ، در اين مركز افرادي با تخصص بالا و با دستمزدهاي بسيار بالا كار مي‌كنند. بانك‌ها اطلاعاتي و سرورهاي مربوط به زيرساخت‌هاي اين كشور از قبيل شبكة برق، آب و نيز اطلاعات شركت‌ها ي دولتي ي ا خصوصي‌ حساس مثل شركت‌هاي اسلحه‌سازي و يا اطلاعات بانك‌ها در اين مراكز نگهداري مي‌شود.

ايدة مركز داده ( Data Center ) در سطوح پايين‌تر و با درجه حساسيت كمتر نيز پياده شده است. به طوري كه امروزه شركت‌هايي وجود دارند كه با فراهم آوردن اماكني كه بعضي از امتيازات فوق را دارند در ازاي دريافت اجاره‌بها اطلاعات فردي يا سازمان‌ها را ميزباني مي‌كن ن د و خدمات مورد نظر آنها را با كيفيتي بسيار بهتر در اختيار مشتريان قرار مي‌ د ه ن د. سايت‌هاي خارجي دفتر در چنين محيط‌هايي قرار داده شده‌اند.

به صورت خلاصه مزاياي استفاده از مراكز داده عبارتند از:

• امنيت فيزيكي بالا

• امنيت الكترونيكي بالا

• مقابله با افزونگي و تكرار اطلاعات

• ارائة بالاترين سرعت پردازش در يك مكان

• ارائة بالاترين سرعت انتقال اطلاعات

• خريد تنها يك نسخه از نرم‌افزارها

• پشتيباني متمركز

اگر از مراكز داده استفاده نشود و هر سازماني بانك اطلاعاتي خود را در شبكه داشته باشد، به تعداد سازمان‌ها نياز به تيم پشتيباني جداگانه، نرم‌افزار جداگانه، سخت‌افزار جداگانه، پهناي باند جداگانه، امنيت جداگانه و ... خواهيم داشت كه سر بار هزينه‌اي بالايي دارد. 

به نظر مي‌رسد ايدة Data Center به دليل تأمين كارايي و امنيت بالا و جلوگيري از افزونگي، سهولت نگهداري و مديريت و بسياري جنبه‌هاي فني ديگر ، در تحقق اهدافي همچون دولت الكترونيكي، ايده‌اي كارساز باشد.

 

تاريخچه مرکز داده در امريکا 

قسمت هواشناسي نيروي هوايي و نيروي دريايي در نيواورلئان و لس آنجلس در نوامبر 1951 در هم ادغام شدند و مرکز جديدي در آشويل 1به نام مرکز ملي مدارک هوايي (NWRC) به وجودآمد. فعاليت اين مرکز در ابتدا به صورت پراکنده بود. با قدرتمندتر شدن کامپيوترها کنترل کيفيت، جمع آوري وانتشار اطلاعات هواشناسي با هزينه کمتر در يک مکان واحد مقرون به صرفه و ممکن گرديد. در ژوئن 1970 NWRC به مرکز ملي آب و هوا (NCC) تغيير نام داد تا عنوان کاري آن بهتر بتواند فعاليتهاي اين اداره را نشان دهد. 2 سال بعد اين مرکز شروع به جمع آوري داده ها از ماهواره هاي هواشناسي کرد و سرويس دهي رسمي آن آغاز شد.

پس از چند سال، اداره ثبت و بايگاني ملي اين کشور، مرکز داده ملي آب و هوا (NCDC) را به عنوان آژانس مرکزي ثبت آب و هوا طراحي کرد و بالاخره در سال 1984، NCC به NCDC تيير نام داد. نقش اين مرکز دقيقا مانند نام آن بود يعني مرکز داده هاي آب و هواي ملي ... 

داده هاي NCDC توسط جاهاي ديگري مثل سرويس هواشناسي امريکا، سرويس نظامي، اداره هوانوردي ملي و گارد ساحلي و همچنين افراد داوطلبي که به صورت تحقيقاتي روي آب و هوا کار مي کنند فراهم مي شود. NCDC همچنين مقداري از داده هاي خود را از جاهاي ديگري مثل ASOS و NEXRAD تامين مي کند.

جمع آوري و پردازش اين همه داده در زماني معقول کاري است که NCDC اکنون انجام مي دهد: NCDC اکنون داده هايش را از تمام جهان مي گيرد. اين مرکز اکنون از بيش از 150 سال گذشته داده در دست دارد و هم اکنون 224 گيگابايت اطلاعات جديد هرروز دريافت مي کند . NCDC اکنون 320 ميليون صفحه اطلاعات کتبي، 5/2 ميليون ميکروفيش،2/1 پتا بايت اطلاعات ديجيتالي وعکسهاي ماهواره اي از سال 1960 تا کنون از کره زمين را در يک محيط ذخيره سازي عظيم نگهداري مي کند. همچنين NCDC 2/1 ميليون کپي اطلاعات آب و هوايي را نيز براي مشترکان و 33000 کاربر خود ارسال مي کند. NCDC همچنين 500 مجموعه ديجيتالي دارد که حدود 2 ميليون درخواست در سال دارند و 100 ميليون بازديد کننده از وب سايتش در سال دارد. NCDC همچنين با موسساتي مثل International Council for Science Union (ICSU) و مرکز داده جهان ( WDC) همکاري دارد. 

مراكز اطلاعات در آمريكا

دولت آمريكا به منظور ارتقاي ضريب ايمني مراكز اطلاعاتي ،بانك هاي اطلاعاتي و كارگزاران شبكه ( Servers ) خود را در مكان هاي با امنيت بالا نگهداري مي كند. بعضي از اين اماكن محوطه هاي وسيعي در اعماق كوه ها ي راكي،در نقاط پنهاني از اعماق صحراهاي نوادا و آريزونا،در زير يخچال هاي آلاسكا و در اعماق اقيانوس ها مي باشند. اين نقاط با شديدترين تدابير امنيتي حفاظت مي شوند از طرف ديگر پيش بيني هاي ايمني تهديدات فيزيكي ،از جمله آتش سوزي و بلاياي طبيعي را به حداقل رسانده است. تجهيزات حفاظتي ،امكان دستبرد و يا آسيب هوشمندانه فيزيكي را كاهش داده است. در اين اماكن خطوط متعدد فيبر نوري با پهناي باند بالا بالاترين سرعت انتقال داده و اطلاعات را تامين مي كنند. تجهيزات پرسرعت مانند سوپر كامپيوترها ( Main Frame ) و پردازنده هاي بسيار سريع و موازي بالاترين سرعت دسترسي را در اختيار مي گذارند. سيستم هاي پيشرفته تنظيم دما و حرارت تنظيم رطوبت و كنترل تركيبات هواي محيط بهينه ترين شرايط را براي كار تجهيزات مهيا مي سازند و تجهيزات مانيتورينگ دقيق، لحظه به لحظه وضعيت هاي مختلف را كنترل و بازنگري مي كنند. بناهاي مستحكم در اعماق زمين نه تنها توان تحمل شديد ترين زلزله ها را دارند، بلكه در مقابل قويترين بمب هاي هسته اي موجود آسيبي نمي بينند. سيستم هاي پشتيبان،از اطلاعات در فواصل زماني مشخص بر طبق آخرين تكنيك هاي موجود نسخه هاي پشتيبان تهيه مي كنند. ژنراتورها و مولدهاي قوي برق (UPS )،آماده تامين نيروي برق لازم در صورت بروز اختلال مي باشندو پوشش هاي مخصوص،تجهيزات را از تهديد امواج مختلف از قبيل امواج ماكروويو و يا ميدان هاي الكترومغناطيسي خارجي يا توليد شده از خود تجهيزات محافظت مي كنند. به هر يك از اين مراكز،مركز داده اي (Data Center ) گفته مي شود. در كنار هر مركز داده اي دو مركز ديگر آماده ي انجام عمليات مي باشند. يكي مركز بازيافت اطلاعات آسيب ديده ( Disaster Recovery Center ) است كه فعاليت هاي آن در قالب كلي بازيافت داده (Data Recovery ) مي گنجد كه خود مقوله ي بسيار مهمي است كه از ضروري ترين نيازهاي هر ارگان و تشكل مرتبط با اطلاعات مي باشد. مركز دوم مركز كنترل و فرمان است كه مديريت انساني مركز داده اي را به عهده دارد ،در اين مركز افرادي با تخصص بالا و با دستمزدهاي بسيار بالا كار مي كنند. بانك هاي اطلاعاتي و سرورهاي مربوط به زير ساخت هاي اين كشور از قبيل شبكه ي برق،آب و نيز اطلاعات شركت هاي دولتي يا خصوصي حساس مثل شركت هاي اسلحه سازي و يا اطلاعات بانك ها در اين مراكز نگهداري مي شود. ايده ي مركز داده (Data Center ) در سطوح پايين تر و با درجه حساسيت كمتر نيز پياده شده است. به طوري كه امروزه شركت هايي وجود دارند كه با فراهم آوردن اماكني كه بعضي از امتيازات فوق را دارند در ازاي دريافت اجاره بها اطلاعات فردي يا سازمان ها را ميزباني مي كنند و خدمات مورد نظر آن ها را با كيفيتي بسيار بهتر در اختيار مشتريان قرار مي دهند. سايت هاي خارجي در چنين محيط هايي قرار داده شده اند. به صورت خلاصه مزاياي استفاده از مراكز داده عبارتند از:

• امنيت فيزيكي بالا

• امنيت الكترونيكي بال

• مقابله با افزونگي و تكرار اطلاعات

• ارايه بالاترين سرعت پردازش در يك مكان

• ارايه بالاترين سرعت انتقال اطلاعات

• خريد تنها يك نسخه از نرم افزارها

• پشتيباني متمركز

اگر از مراكز داده استفاده نشود و هر سازماني بانك اطلاعاتي خود را در شبكه داشته باشد،به تعداد سازمان ها نياز به تيم پشتيباني جداگانه،نرم افزار جداگانه،سخت افزار جداگانه،پهناي باند جداگانه،امنيت جداگانه و ... خواهيم داشت كه سرباز هزينه اي بالايي دارد. به نظر مي رسد ايده ي Data Center به دليل تامين كارايي و امنيت بالا و جلوگيري از افزونگي ،سهولت نگهداري و مديريت و بسياري جنبه هاي فني ديگر،در تحقق اهدافي همچون دولت الكترونيكي ،ايده اي كارساز باشد.

 

برون سپاري و مراكز داده

يكي از مفاهيمي كه امروزه بسيار در صنعت IT شنيده مي شود مفهومي به نام برون سپاري است. شايد با اندكي اهمال برون سپاري را بتوان به معناي تكثير مركزيت يا سپردن كار به كاردان در نظر گرفت. امروزه با افزايش نگراني در رابطه با افزايش هزينه ها در صنعت IT و فشار بازار رقابتي، تصميم گيري در رابطه با برون سپاري به عنوان يك راه حل منطقي،براي شركت ها آسان تر شده است. آنچه باقي مي ماند سوالاتي از قبيل مديريت ارتباطات برون سپاري،افزايش كارايي در كنار كاهش هزينه ها و هر گونه تغييري است كه يك شركت بايد در سازه و كار خود بدهد. مهمترين قسمت يك سازمان در صنعت IT همانا اطلاعات آن است. مركزيت اين اطلاعات در مركز داده داخلي به عنوان قلب تپنده سازمان يا شركت و حجيم تر شدن روزمره اين اطلاعات نياز به مراكزي با كارايي و امنيت بالا و هزينه پايين براي ادامه حيات يك شركت،رابيش از پيش نمايان مي سازد. حال سوال اين است كه كجا براي اين امر مناسب تر است؟ مراكز داده به صورت استراتژيك در موقعيت هاي مشخصي پخش شده و در مقابل نبود برق و بلاياي طبيعي محافظت مي شوند. همچنين داراي منابع اضافي براي توليد برق و پهناي باند بلا استفاده در شرايط اضطراري مي باشند. به اين ترتيب سازمان ها در اطراف جهان مي توانند با خيال راحت برون سپاري خود را از طريق مراكز داده انجام دهند و از خدمات آن ها بدون نياز به نگراني از بابت مسائل جنبي مركز داده ي محلي خود نهايت استفاده را ببرند. همچنين آن ها مي توانند با حدف اين نگراني ها توجه خود را هر چه بيشتر به مسائل تجارتي معطوف كنند و با افزايش كيفي خدمات خود سعي در نزديكي هر چه بيشتر به نظرات مشتري و گام برداشتن در جهت ايجاد يك جو مشتري مدار داشته باشند. اما با تمام اين تعاريف چرا هنوز مديران حركت به سمت برون سپاري را آغاز نكرده اند يا به آن به ديده شك و دودلي مي نگرند؟برخي از مديران IT معتقدند مشكلات برون سپاري بيشتر از منافع آن است. مثلا” اگر به هر نحوي مشكلي در مركز داه ي اجاره اي يا خريداري شده آن ها در يك كشور ديگر به وجود بيايد،آن ها چگونه بايد در اين رابطه اقدام كنند؟يا اگر مشكلي در روابط كشورها به وجود بيايد چه اتفاقي مي افتد؟ به طور كلي يك مجموعه مجتمع راحت تر مديريت مي شود. اما اگر قسمت مركزي آن به جاي ديگري كه ارزان تر است منتقل شود،آيا هزينه هاي جانبي آن قابل پيش بيني خواهد بود؟نگهداري رابطه بين مركز اصلي و خارجي نيازمند يك برنامه اصولي است،آيا اين هزينه و ديگر هزينه هاي پنهان ناشي از اين مقوله باز هم اجراي آن را مقرون به صرفه نگه مي دارد؟ آيا در نهادهاي دولتي كه نياز بسيار مبرمي به مقوله امنيت و به خصوص بحث امنيت ملي دارند اعتماد به يك طرف بيگانه امري عقلاني محسوب مي شود؟اين ها مقولاتي هستند كه تصميم گيري نهايي در آن ها به عهده مديران IT سازمان ها است. جايي كه آن ها معمولا” بايد پاسخگو باشند. برون سپاري در امر توليد سخت افزار كامپيوتر يا به خدمت گرفتن طراحان نرم افزار تا كنون منجر به نتايج خوبي براي كشورهاي غربي شده است،اكنون به دليل نيروي كارگران قيمت در آمريكا و ذيگر كشورهاي اروپايي،استفاده از نيروي كار ارزان و خبره كشورهايي مثل هند،پاكستان،مالزي و حتي در برخي مواقع ايران و صرفه جويي قابل توجه در پروسه توليد،توجه بسياري از مديران كشورهاي غربي و به خصوص آمريكا را به خود جلب كرده است . نكته ي قابل توجه اين است كه اگر چه برون سپاري به مراكز داده ي خارج كشور با مشكلات عديده اي روبرو است،اما مي توان با ايجاد مراكز داده ي ملي در داخل كشور بر اين مشكلات فائق آمد.

 

اقدامات لازم جهت ايجاد Data Center 

• طراحي اوليه platform و تهيه نقشه‌هاي فني 

• اخذ مجوزهاي لازم 

• نهايي نمودن طرح اوليه شامل : 

• سخت‌افزار (كامپيوترها، دستگاه ذخيره‌سازي اطلاعات) 

• شبكه (تجهيزات شبكه و كابل‌كشي) 

• تجهيزات برق اضطراري ( UPS ، ژنراتور و ...) 

• مستندات 

• برآورد هزينه 

• تأمين بودجه 

• سفارش، خريد و حمل 

• تأمين محل DC (بررسي مخابراتي، ساختمان مناسب، خريد ساختمان) 

• تأمين Link اينترنت مورد نياز و خطوط تلفن 

• آماده‌سازي سايت شامل : 

تهيه نقشه‌هاي لازم ، Cabling ، معماري، عمليات بنايي، كنترل و دسترسي، اطفاء حريق، تهويه برق اضطراري، UPS ، ژنراتور، نصب شبكه برق و Data 

10- آماده‌سازي تيم اجرا و پشتيباني (انتخاب، آموزش) 

11- مديريت سازماني (آماده‌سازي و تدوين چارت سازماني، روشها، گردش عمليات) 

12- نصب و راه‌اندازي تجهيزات 

13- تستهاي اوليه و Stress Testing 

14- ايجاد Call Center 

ويژگيها 

مدل معماري بايد به گونه‌‌اي باشد كه در آن بتوان محيطي را فراهم آورد كه به واسطه آن اعمال تغييرات ديناميكي كه به صورت معمول مورد نياز مي‌باشد امكان‌پذير گردد. معماري بايد اين قابليت را به وجود آورد كه نهايتاً‌ استقرار سايت به شكلي در نظر گرفته شود كه مجموعه از قابليت توسعه و افزايش امكانات در هر يك از اجزا خود بدون بروز هيچگونه مشكلي در يكپارچگي كل مجموعه برخوردار باشد.

 

 

 

معيارهاي مورد توجه 

• توسعه آسان 

• ضريب اطمينان و دسترسي بالا 

• راه‌حل‌هاي امنيتي 

• افزونگي جهت كاهش اثر خرابي 

• مديريت آسان 

اجزاي طرح 

الف ـ‌ ISP 

• ايجاد ISP و DC در يك محل و سايت 

• (هدف از ايجاد ISP جهت برقراري امكانات لازم به منظور ارتباط و اتصال به شبكه‌ها مانند : Internet و Internet Exchange شبكه‌هاي خصوصي Dialup و يا هر طريق مجاز و 

عيين‌شده ديگر) 

• ايجاد حداقل دو Link ارتباطي مستقل و مجزا براي برقراري ارتباط ISP با Internet 

• استفاده از سيستم عامل Linax بر روي سرورهاي اصلي ISP 

ب ـ DC 

• استفاده از Storage مركزي براي سرويس‌دهي انواع File System ها و امكان Backup گيري آسانتر و عدم وابستگي به platform 

• استفاده از فيبر نوري به عنوان بسترهاي اصلي شبكه 

• استفاده از Blade Server براي سرورهاي فرعي به منظور صرفه‌جويي در فضاي اشتغالي و Administration آسانتر 

• استفاده از Content Switch براي سرعت دادن به سرويسهاي مورد نياز و در حال بهره‌برداري 

(بالا بردن سرعت SSL و Cache نمودن Object هاي تكراري از ويژگيهاي آنها مي‌باشد) 

• استفاده از چندين Firewall در نقاط مختلف و همچنين به صورت Blade در سوئيچ‌هاي اصلي 

• استفاده از چندين IDS در نقاط مختلف و همچنين به صورت Blade در سوئيچ‌هاي اصلي 

• استفاده از Tape Device تهيه Backup مناسب 

• امكان مديريت كليه سيستمها و سرورها جهت ثبت و مشاهده وضعيت در اتاق كنترل 

• بكارگيري نيروهاي فني مورد نياز و آموزش آنها 

ساير موارد لازم در يك DC مانند : Diesel generator, UPS ، سيستم اطفاءحريق، تهويه سيستمهاي ورود و خروج افراد و سيستم مانيتورينگ و كنترل مركزي 

پ ـ مشخصات ساختمان DC 

1- دارا بودن فضاي كافي جهت گسترش DC 

2- مقاوم در برابر حوادث طبيعي 

3- مقاوم در برابر حوادث امنيتي : مانند : آتش‌سوزي، حملات هوايي، حملات شيميايي و هسته‌اي، حملات الكترونيكي، بمب‌گذاري 

4- نزديكترين فاصله به Backbone مخابراتي 

5- امكان برخورداري از ارتباطات حداقل 2 منطقه مخابراتي مستقل و متفاوت 

6- امكان برخورداري از اتصال به 2 شبكه برق مستقل و متفاوت 

ت ـ ساختار سازماني 

1- تشكيل چارت سازماني و شرح وظايف بخشهاي گوناگون 

2- تنظيم دستورالعملها و روشهاي انجام كار 

3- تهيه و تنظيم آئين‌نامه‌هاي داخلي 

4- تهيه و تنظيم شرايط احراز پستهاي سازماني

 

آشنایی با مفاهیم انباره های داده (Data warehouse)

OLTP چیست؟

فقط در سال 2000 میزان ظرفیت نصب شده جهت ذخیره سازی اطلاعات از کل ظرفیت موجود در دهه 1990 بیشتر بوده است.

حیات بازرگانی نوین مبتنی بر داده هاست. در حال حاضر تقریبا حجم کل اطلاعات در کامپیوترها هر 5 سال دو برابر می شود و با توجه به سرعت ایجاد برنامه های چند رسانه ای و بانکهای اطلاعاتی پیش بینی می شود که شتاب رشد اطلاعات به دو برابر در سال برسد.

تولید کنندگان این اطلاعات موسسات و شرکت های جدیدی هستند که امور خود را توسط کامپیوترها هدایت می کنند. سیستم های تولید مکانیزه ای که داده ها را جمع آوری نموده و به مصرف می رسانند سیستم هایOLTP نامیده می شوند. این سیستم ها تولید کنندگان واقعی داده ها هستند.

برنامه های کاربردی خادم و مخدوم بدو دسته تقسیم می شوند:

" سیستم های پشتیبانی تصمیم گیری (DSS)

" سیستم های پردازش زنده (Online) اطلاعات

این دو دسته هر یک راه های کاملا متفاوتی را جهت حل مسائل تجاری ارائه می کنند. قبل از آنکه به ارزش انباره های داده پی ببریم لازم است تفاونهای این دو را بشناسیم.

سیستم های OLTP در کلیه خدمات بازرگانی دیده می شوند از جمله سیستم های رزرواسیون، دستگاه های فروش ، کنترل انبار، سهام و فروش و ... . این سیستم ها غالبا به زمان پاسخی بین 1 تا 3 ثانیه در 100 در صد اوقات نیاز دارند. تعداد کاربران آنها در ساعات مختلف روز ، هفته و ماه می تواند بشدت متغیر باشد و درتمامی این اوقات به همان زمان پاسخ قبلی نیاز دارند. در این گونه سیستم ها معمولا مخدومین بجای ارتیاط با بانکهای اطلاعاتی(Database Servers) به خادمین تعاملی (Transaction Servers) متصل می شوند. البته این گونه ارتباط لازمه دستیابی به سرعت مورد نیاز مخدومین (Clients) است.

OLTP خود نیز به دو نوع عادی (Light) و قوی (Heavy) تقسیم می گردد. خادمین عادی قادرند تعامل را در غالب پردازش های ثبت شده در بانک اطلاعاتی (Stored Procedures) به اجرا بگذارند و خادمین قوی از (TP Monitor) برای اجرای دستورات استفاده میکنند.در OLTP برای دستیابی به سرعت، سربار ارتباطی شبکه ها در حداقل ممکن نگاه داشته می شود و غالبا ارتباطات در حد انتقال یک دستور (SQL) سیکوئل هستند.

امروزه حتی کوچکترین تجارتها هم قادرند بسرعت پایگاه های اطلاعاتی بزرگی با جمع آوری اطلاعات صندوق های فروش ایجاد کنند چه رسد به وب سرور ها که می توانند ظرف مدت بسیار کوتاهی چندین گیگا بایت اطلاعات جمع آوری نمایند.

زمانی برای هر کار مکانیزه ای نیاز به میلیونها پول و ده ها متخصص بود . اما امروزه هر کسی به سادگی با خرید چند کامپیوتر شخصی و استخدام یک برنامه نویس می تواند از امکانات رایانه ای بهره مند گردد. به عبارت دیگر دسترسی به خدمات رایانه ای برای ایجاد پایگاه های خصوصی از داده ها برای همگان آسانتر شده است.

در مجموع داده هایی که توسط سیستم های OLTP جمع آوری می شود مستقیما مورد استفاده افراد ایجاد کننده آن قرار دارد. آنها دقیقا می دانند این داده ها چیستند و همچنین می دانند چگونه نیاز های اطلاعاتی لحظه ای خود را که بطور روزمره بوجود می آید حل کنند.

سوالی که مطرح است اینست که اگر کسی خارج از مجموعه OLTP به این اطلاعات نیاز داشته باشد چه باید کرد. این افراد از کجا می دانند چه داده ای موجود است؟ کجا بایستی آنرا پیدا کرد و چگونه به آن دسترسی پیدا کنند؟ داده ها به چه شکلی (Format) است ؟ چه معنایی دارد؟ آخرین چیزی که افراد OLTP به آن رضایت خواهند داد آنست که اجازه دهند دیگران به اطلاعات گرانبهای آنان دسترسی داشته باشند. کسانی که حتی نمی دانند چه می خواهند، درخواستهای سیکوئل زمانگیری را بر روی بانکهای اطلاعاتی اجرا می کنند که سرعت و قابلیت سیستم تولید کننده داده ها را پایین می آورد.

در گذشته افراد بیرون از سیستم ، از همکاران MIS خود می خواستند با همکاران مشابه خود در سیستم مربوطه تعامل داشته و نهایتا اطلاعات مورد نظر را از سیستم استخراج نمایند. اما امروزه حتی مجموعهMIS خود هم بدرستی نمی داند چه اطلاعاتی در سازمان موجود است. اطلاعات بشدت توزیع شده و پراکنده است و تقریبا روی هر کامپیوتری بخشی از اطلاعات سازمان وجود دارد.

یکی از ویژگیهای کامپیوتر های شخصی و همچنین معماری خادم/مخدوم موجب شده است که افراد اکثرا به اطلاعات سازمانی و کاربرد اطلاعات در سازمان علاقه ای نداشته و ترجیح می دهند اطلاعات را تحت مالکیت شخصی اداره کنند به این ترتیب بین اطلاعات سازمان و شخصی (یا واحد های متشکله) شکاف وجود خواهد داشت. از طرف دیگر بین داده های سیستمی و اطلاعات استخراج شده نیز شکاف دیگری مشاهده می شود. کسانی که از بیرون به این اطلاعات نگاه می کنند افرادی هستند که بدنبال یافتن طرحها، روالها و تمایلات در داده ها هستند بطوریکه بتوانند تصمیمات بهتری بگیرند. تنیدن حصار بدور اطلاعات بمعنی تنیدن حصار در برابر تجارت دیگران است و خیلی زود همگان بازنده جنگ این حصارها خواهند بود.

چگونه اطلاعات را در اختیار داریم اگر بدیگران اجازه دسترسی به آنرا بدهیم. 

سوالات زیادی مطرح هستند که بایستی پاسخ داده شوند و از آن جمله اند:

چگونه مطمئن شویم که عملکرد بیرونی ها (غریبه ها) عملکرد سیستم ما را کند نمی کند؟

چه اطلاعاتی را بایستی در اختیار بیرونی ها قرار دهیم؟

چه اطلاعاتی درونی و شخصی (فقط مربوط به سیستم تولید کننده داده) است؟

چه کسی مالک اطلاعات به اشتراک گذاشته شده است؟

چه کسی این اطلاعات را بروز میکند؟

آیا بایستی بگذاریم دسترسی به اطلاعات مستقیم باشد یا آنرا در بانک دیگری کپی کنیم؟

اطلاعات استخراج شده چگونه نگهداری شده و چگونه بروز می شود؟

برای پاسخ به سوالات فوق بایستی نیاز های استفاده کنندگان از این اطلاعات را بشناسیم و تفاوتهای میان سیستمهای پشتیبان تصمیم گیری و OLTP را درک کنیم.

 


 
به یک وبسایت نیاز دارید؟
فروشگاه ساز می خواهید؟